Haldiði ekki að kellan hafi ekki verið að skrifa undir kauptilboð á íbúð síðastliðinn föstudag ;)
Að vísu á eftir að koma í ljós hvort öll lánin verða samþykkt en það ætti að koma fljótlega í ljós. Íbúðin er glæný, bara verið að leggja lokahönd á fráganginn og þá ætti ég að geta flutt inn. Auðvitað vel ég besta tímann til að kaupa íbúð hehe en ég hef svo sem aldrei verið þekkt fyrir góða tímasetningu hvort sem er svo að ég er bara sjálfri mér samkvæm .
Þetta er sem sagt þriggja herbergja íbúð á Völlunum í Hafnarfirði, með sérinngangi, tilbúin með gólfefnum og hita í gólfi, þvottahúsi inni í íbúðinni og verönd! Það er að vísu smá spölur í næsta grunnskóla en samt kemur það að raun ekki að sök því að allt svæðið miðast fremur við gangandi vegfarendur fremur en keyrandi, því er allt morandi í göngustígum.
Og það er ekki allt búið enn.... verktakinn borgar allan kostnað sem fylgir kaupunum, bæði stimpilgjöld og þinglýsingagjöld ásamt skipulagsgjaldi og einnig lánar hann upp að 90% fremur hagstætt lán til 20 ára. Þarna er greinilega verið að breyta vörn í sókn og hefur verktakinn ákveðið að taka frekar á sig hluta af kostnaðinum heldur en að eiga á hættu að sitja uppi með tómar íbúðir sem ekki seljast.
Virðist lítið ganga að halda lífi í þessu bloggi mínu, þrátt fyrir ýmsar tilraunir. Hér kemur ein tilraunin enn....
Fór í óvissuferð með nýju vinnunni minni núna á föstudaginn, þar var svaka fjör. Byrjuðum ferðina á að skella okkur á skauta í Egilshöll, kannski best að lýsa því þannig að háöldruð amma mín hefði staðið sig mun betur á svellinu en ég....áttum að koma með heimatilbúnar hnéhlífar með okkur en ef ég hefði vitað af þessu þá hefði ég sennilega pakkað sjálfri mér inn ... svona til öyggis því að ekki þorði ég út á svellið með nokkru móti, læddist meðfram hliðinu kannski svona 2 metra og svo til baka aftur lol. Orðið alltof langt síðan ég fór á skauta síðast ;) það er allavega opinberlega ástæðan ....
Eftir skautaferðina var ferðinni heitið í Lazertag í Kópavoginum. Þar var enn meira fjör. Skiptum okkur í tvö lið og óþarfi að segja frá að mitt lið vann, nema hvað. Ekki að ég hafi gert mitt til að hjálpa til við sigurinn hehe var í næst neðsta sæti, en þetta var gaman það er óhætt að segja. Yfirmaðurinn var með okkur og er kominn hátt á sjötugsaldur. Hann var bókstaflega stjarna leiksins - held að fáir hafi skemmt sér jafnvel og hann.
Svo eftir þetta fórum við niður á Austurvöll og fórum í leiki íklædd plastskikkjum og spítalaskóm. Skemmtum rónunum á Austurvelli konunglega með látunum í okkur. Þar tókst mér að falla kylliflöt í boðhlaupinu fyrir framan alla nýju vinnufélagana... alltaf jafn seinheppin lol. Var að hlaupa s.s. í boðhlaupi og fann að ég var að fara að detta, reyndi bókstaflega allt til að detta ekki en allt kom fyrir ekki, ég flaug á hausinn með þvílíkum stæl, eins og mér einni er lagið. Fékk marbletti og allt... dæs mér verður seint viðbjargað..... lol.
Þarna skyldi ég við þau, var nefnilega boðið í saumaklúbb á Selfossi með Lækjóstelpunum, hin héldu svo næst upp á Hótel Loftleiðir í heita pottinn og þaðan út að borða. Á eftir að frétta svo um framhaldið. Hefur ábyggilega verið heilmikið fjör.
Ég fór svo austur á Selfoss í samfloti með Evu, Sóley Á og Ingibjörgu. Alltaf jafngaman að hitta stelpurnar úr Lækjó og kjöftuðum við frameftir nóttu, enda ágætis mæting. Magga kom frá Hveragerði og svo komu Hrönn, Kidda og Ásthildur úr bænum þar að auki.
Kom því ekki heim fyrr en kl. 2 um nóttina og steinrotaðist enda búin að vera á fótum síðan kl. 6 um morguninn. En það er víst svona þegar maður er komin á gamals aldur...
Búin að vera að taka geðveika törn í vinnunni núna og verð sennilega áfram í því að vinna mikið allavega þar til Hrafnhildur kemur heim, ætla þá að reyna að vera búin að koma þessu starfi á þannig ról að ég geti notað tímann betur á daginn í það og verið í fríi á kvöldin og um helgar. Annars er eiginlega allt við það sama að frétta, fer vonandi í gegnum greiðslumat þessa vikuna og svo er bara að gera tilboð í íbúð. Blogga kannski betur um það þegar þar að kemur...
Jæja loksins kom að því.. haldiði ekki að kellan sé komin út á vinnumarkaðinn ;) Sem er ágætis afsökun fyrir bloggleysinu undanfarnar vikur. Eða er það ekki??
Ég er sem sagt komin með vinnu eftir mikla leit og það alveg hreint ágæta þar að auki. Er farin að vinna sem fjármálastjóri hjá Heildversluninni Rún. Byrjaði að vinna þar í byrjun apríl og hef verið á fullu síðan við að koma mér inn í starfið og átta mig á hvernig það gengur fyrir sig. Þar er mikið að læra og er ég að fást við mörg mjög fjölbreytt verkefni.
Að sinna svona starfi krefst þess að ég leggi mig alla fram og mun ég örugglega ekki hafa mikið um að blogga á næstunni heldur, nú er nefnilega svo mikið að gera hjá mér að ég þarf að skipuleggja tíma minn allsvakalega ef ég á að ná að komast yfir það allt saman.
Einnig er ég farin að huga að fullri alvöru að íbúðarkaupum en hef samt verið að bíða eftir að vita meira um hvort stimpilgjöldin verða felld niður við kaup á fyrstu íbúð eða ekki. Frumvarpið er í gangi núna á Alþingi og þarf að ganga í gegn áður en ríkistjórnin fer í sumarfrí, sem verður einhvern tímann í maí.
Sem einn þriðji stjórnmálafræðingur veit ég að frumvarp þarf að fara þrjár umferðir í gegnum þingið áður en það verður samþykkt og þar sem það er nærri komið fram í maí er ég afar forvitin að vita hvort að það nær að komast í gegn eða ekki, mikil umræða var um þetta málefni fyrir nokkrum vikum en sú umræða virðist hafa drukknað í fréttunum af mótmælum atvinnubílstjóra. Hvað er eiginlega málið með það allt saman? Eru allir að tapa sér? Táragas og barsmíðar hægri vinstri??!!
En hvað um það, íbúðarkaup er málið og þá er bara að finna tíma til að sinna því. Yikes. Hrafnhildur kemur bráðum heim og vil ég helst vera komin með íbúð áður. Planið var að hafa allt tilbúið áður en hún kemur heim, vera búin að kaupa handa henni rúm og skrifborð, hafa þetta allt voða kósí og skemmtilegt. Við sjáum bara hvað verður...
Þessa stundina erum við Jasmín með einhverja pest, hundurinn búinn að vera að æla í allan dag og ég hef ekki undan að þrífa uppeftir hana, er svo sjálf eins og rámur sjóari sem er búinn að fá sér í aðra tána eða svo... en svo gott er það ekki ;( dæs...
Er nú samt að gæla við þá hugmynd að skella mér bara í bíó... það er svo mikið af stelpumyndum í bíó núna að það er erfitt að velja á milli... er það ekki bara málið?
Já ég er alltaf jafn dugleg við að bæta letimetið það er á hreinu. Ég er þó amk dugleg við eitthvað .... ekki satt? ;)
Nú þegar fer að líða að páskum er staðan sú að ég er enn heima hjá múttu, atvinnulaus, húsnæðislaus og vitlaus. Nei ég segi nú bara svona...
Hef verið í atvinnuviðtölum og sótt um vinnur tvist og bast hér og þar. Vona bara að ég fái vinnu fljótlega, er orðin frekar þreytt á biðinni. En eins og þjóðfélagsástandið er þessi misserin eru horfurnar ekkert sérlega bjartar, hvorki hvað varðar atvinnu eða húsnæðiskaup.
Ég er á báðum áttum varðandi það að kaupa mér íbúð. Langar svo sannarlega ekki á leigumarkaðinn en eins og staðan er á húsnæðislánamarkaði þá eru farnar að renna á mig tvær grímur. Held samt að ég haldi mig við fyrri plön og kaupi íbúð, þeas ef verðbólgan verður ekki farin fram úr öllu valdi.
Vitið þið að það er svo margt um að vera í hausnum á mér að ég hef ekkert að blogga um, eins skrýtið og það hljómar. Vona að ég hafi eitthvað að blogga um fljótlega... er ekki alveg að meika þessa færslu til enda.. sorry elskurnar mínar.
Það virðist ætla að verða meira en að segja það að blogga um það sem á daga mína hefur drifið síðan ég kom heim, ég hef því ákveðið að hafa það bara í punktafærslu svo að ég komi því nú einhvern tímann frá mér....
# Eftir að ég kom frá Danmörku fékk ég rétt svo tíma til að heilsa upp á vini og ættingja áður en ég rauk upp á Bifröst að klára ritgerðina mína.
# Fékk áframhaldandi pössun fyrir Jasmín hjá fólkinu sem passaði hana fyrir mig á meðan ég var úti.
# Gisti heima hjá henni Helgu vinkonu minni á Bifröst og eyddi sem mestum tíma í að sitja niðri í lesbásum og á bókasafninu við skriftir.
# Það gekk hægt til að byrja með enda langt um liðið síðan ég skrifaði eitthvað að ráði síðast.
# Þegar ég byrjaði að skrifa aftur 7. janúar var orðafjöldinn um 6000 orð og áætluð skil voru þann 15. jan. Ég varð því að hafa hraðann á til að ná að skila á réttum tíma...
# Þetta endaði með því að ég sat í einni lotu í heila 30 tíma við skriftir seinasta sólarhringinn fyrir skil og á tímabili var ég farin að fá svefnkippi við og við... sem var örugglega ferlega fyndið að sjá úr fjarlægð
# En snillingurinn ég náði nú samt að klára á tilsettum tíma, prentaði og skilaði heilum klukkutíma fyrir tilsettan skilafrest.
# Eyddi svo næstu 15 dögunum í að kvíða fyrir að falla á ritgerðinni þar sem ég gat lífsins ómögulega lesið ritgerðina aftur yfir af ótta við að mér hefði yfirsést eitthvað veigamikið atriði sem hefði mátt bæta fyrir ef ég bara hefði eytt meiri tíma í ritgerðina. Kannast einhver við svoleiðis... hmmmm....
# Fékk svo einkunnina að lokum og varð ekki lítið kát, fékk nefnilega 7.
# Hefði örugglega fengið meira ef ég hefði eytt meira púðri í lokaorðin en þegar maður hefur vakað í 30 tíma þá er satt að segja ekkert eftir af viti í kollinum á manni þannig að ég tel þetta bara vera ansi gott hjá mér að ná að rispa þessu af miðað við þessar aðstæður.
# Eftir að ég var búin að skila fór ég heim til Helgu og reyndi að pína mig til að vaka allavega fram til klukkan 7, til að snúa nú ekki sólarhringnum við.
# Það var til lítils, því að um hálfsex leytið steinrotaðist ég og fékk óráð...dreymdi allskonar vitleysu og vissi ekki hvar í heiminum ég var stödd eða hvað ég var að gera.
# Vaknaði svo um hálftólfleytið um kvöldið án þess að vita hvort það var dagur eða nótt. Dugði lítið að líta út um gluggann enda kolniðamyrkur úti hvort sem var.
#Eyddi ca 2 dögum í viðbót heima hjá Helgu áður en haldið var í bæinn til að snúa mér að hinum málunum sem setið hafa á hakanum og að átta mig á að ég var í raun og veru búin með ritgerðina - það er bara rétt núna að síast inn að ég er raunverulega búin að klára heila BA gráðu og Frumgreinadeildina þar að auki og að ég á að flestum líkindum aldrei eftir að gera annað verkefni eða aðra ritgerð, - segi flestum en ekki öllum þar sem ég er ekki búin að útiloka það að fara í meistarann, þarf bara að taka mér nægan tíma og vinna í mínum málum áður en sú ákvörðun verður tekin. En það er seinni tíma ákvörðun.
# Síðan þá hefur tími minn farið í að finna íbúð og atvinnu en það gengur hægt eins og er. Fer nú vonandi samt að rofa til í þeim málum.
# Nú bý ég heima hjá múttu á sófanum og er útlit fyrir það þannig verði það næstu vikurnar einnig.
# Ég mun formlega útskrifast um næstu helgi og er planið að halda smá veislu fyrir vini og ættingja - ekkert mikið - bara smá kaffi, kökur og hittingur.
# Hef líka verið ansi virk félagslega verð ég að segja - búin að fara tvisvar í bíó - á myndirnar Charlie Wilson's War og Brúðgumann. Hvort tveggja mjög góðar myndir, sérstaklega sú síðarnefnda. - Fór út að borða með Dóru og Teddu á Gamla Vínhúsinu í Hafnarfirði, höfðum það svo næs og alveg yndislegt að hitta þær eftir allan þennan tíma. Svo hef ég líka farið á djammið með henni Evu og um næstu helgi er stefnan að fara á Ladda sýninguna Laddi 6-tugur. Að ég tali nú ekki um að halda allavega saumaklúbb/innflutningspartý þegar ég verð loksins komin með mína eigin íbúð.
Já það er nóg að gera hjá verðandi Heimspekihagfræðistjórnmálafræðingnum
Soldið mikið að gera hjá mér undanfarið en jæja... áfram með smjörið....
Sem betur fer tókst mér að ná þessari vél til Billund og gekk allt vel. Þegar ég kom þangað tók Hrafnhildur á móti mér og vá hvað hún hefur stækkað og breyst og ég veit ekki hvað og hvað... ferlega skrýtið að hafa ekki séð hana í svona langan tíma, veit ekki hvernig ég fer að þetta hálfa ár sem hún á eftir að vera þarna úti ætla samt ekkert að hafa þetta í mörgum orðum en í stuttu máli sagt fóru næstu tvær vikurnar aðallega í að:
# Eyða eins miklum tíma með Hrafnhildi og ég mögulega gat. # Skjálfa úr kulda og sakna íslenskrar húsaupphitunar # Kaupa föt á Hrafnhildi # Reyna að hafa hemil á systrunum í endalausum rifrildum þeirra á milli...systur verða víst alltaf systur # Skjálfa meira úr kulda og sakna þess að geta ekki farið í langt heitt og gott bað að hætti heimalandsins # Kynna mér skólann hennar Hrafnhildar og hitta kennarana hennar og skólasystkynin. # Reyna að útskýra fyrir Hrafnhildi af hverju það er betra fyrir hana að hún klári skólaárið úti og komi svo heim í sumar. # Skrifa 2000 orða ritgerð fyrir Politics of Globalisation - án þess að hafa tengingu við internetið - fékk að vísu að fara á hótelið hjá föðurömmu hennar Hrafnhildar og afla heimilda ásamt því að senda svo blessaða ritgerðina. Sem ég by the way fékk 9 fyrir # Reyna að þola það einn dag í einu að vera undir sama þaki og minn fyrrverandi.... ekki það að það hafi ekki gengið en hmmm þið vitið hvað ég meina. # Upplifa jól að hætti dana og áramót að hætti dana. # Og svo margt annað sem ekki er hægt að blogga um.
Eftir sára og tárvota kveðjustund snéri ég svo aftur til landsins kalda og blogga um það fljótlega... lofa því
Þá get ég loksins dregið andann á ný og bloggað um hvað er búið að vera að gerast síðan síðast. Veit bara ekki hvar ég á að byrja ætli það sé bara ekki á byrjuninni?
# Seinustu 2 vikurnar fyrir brottför til Danmerkur var brjálað að gera - þurfti að skila fimm verkefnum, versla jólagjafir og taka munnlegt próf í Politics of Globalisation. Ég var því ekki viðræðuhæf rétt á meðan. Náði nú að klára samt allt nema 2000 orða ritgerðina í PG og þurfti ég að skrifa hana úti í Danmörku. Svo gaf ég mér smá tíma með henni Ölju og fórum við til Bled þar sem ég tók nokkrar myndir- það er svo fallegur staður að það er með ólíkindum, hefði samt viljað sjá staðinn í sumarskrúðanum en stefni á að fara þarna einhvern tíma aftur þannig að það er ekki málið.
# Þá var komið að brottför...ferðaplanið var þannig að ég átti að taka vél frá flugvellinum í Ljubljana og þaðan til Munchen, svo um 2 tímum síðar var planið að fljúga þaðan til Billund. Fyrri hluti ferðarinnar gekk vel en svo kom upp smá misskilningur með innritun í seinna flugið. Ég sem sagt stóð í þeirri trú að fyrst ég var ekki með farangur væri nóg fyrir mig að innrita mig við flugvallarhliðið, sérstaklega af því að farþegum í framhaldsflugi var beint þangað strax en ekki að innritun eins og venjulega. Þannig að ég beið bara róleg.....um hálftíma fyrir brottför fer ég að hliðinu og ætla að ganga frá þessu og vissi ekki betur en að þannig gengi þetta fyrir sig. En nei ekki var það svo gott...
Við hliðið starfaði maður sem er best að lýsa þannig að ef karlmenn fengju fyrirtíðaspennu að þá væri hann þannig. Hann afgreiddi fólk á undan mér með innritunarpassa og ég beið bara í röðinni. Loks var komið að mér en þá allt í einu hafði hann engan tíma... var að farast úr stressi og sagði að hann þyrfti að fara að innrita fólk í flugið og hefði bara engan tíma til að afgreiða mig, sendi mig svo af stað að leita að innritunarborði og sagði mér að flýta mér svo að ég næði örugglega fluginu. Ég sá auðvitað ekki annan kost í stöðunni en að gera þetta svo að ég rauk af stað, tók mig óratíma að finna innritunarborð og svo loksins þegar ég fann það þá voru allavega 50 manns í röðinni á undan mér. Ég laumaði mér framhjá og náði að spyrja eina afgreiðsludömuna um hvort að ég þyrfti að bíða í þessari röð af því að ég væri að missa af fluginu. Hún sagði mér að ég ætti alveg að geta innritað mig við flugvallarhliðið, það ætti ekki að vera vandamál. Þannig að ég rauk til baka og sá að kallinn var þarna enn þá og það voru um 10 mínútur í brottför og greinilega búið að innrita alla farþega. Þannig að ég sagði honum það sem konan við innritunar borðið hafði sagt mér, en nei þá segir hann að ég sé orðin of sein! Hann geti ekkert hjálpað mér!!
Ég er nú komin í frekar mikla geðshræringu þarna, vitandi það að ég er að missa af fluginu og spyr hann af hverju hann var að senda mig í þessa erindisleysu ef hann vissi það að ég kæmi aldrei til með að ná þessu hvort sem er! Og að ég hefði alveg getað beðið á meðan hann afgreiddi hina farþegana, minnsta málið. En hann segir bara að hann hafði ekki tíma! aaargghhh svona fólk á sko bara að finna sér vinnu annarsstaðar djísss..... Svo spyr ég hann hvort það sé eitthvað sem hann GETI þá gert fyrir mig fyrst staðan er svona en það eina sem hann gerir er að segja mér að það sé annað flug sem fari síðar um daginn. Ég spyr hann þá bara hvort að hann geti þá ekki innritað mig í það flug en nei... hann hafði sko ekki tíma....
Svo að ég fer bara þarna í burtu og segi við hann: well thanks for nothing. Og hann segir bara Your Welcome...! Þvílíkur asni.
Þannig að ég missti af fluginu til Billund.
Ég fór þá bara aftur þarna að innritunarborðinu og beið í röðinni og var svo heppin að fá afgreiðslu hjá konunni sem ég spurði fyrst og sagði ég henni frá þessum samskiptum við Fyrirtíðarspennuna og hún var bara stórhneyksluð. Hún sagði svo bara við mig að hún myndi redda þessu fyrir mig og ekkert mál, alveg yndisleg bara. Svo að ég fékk þennan innritunarpassa og beið svo á flugvellinum þessa 4 tíma sem voru fram að brottför, var nottlega alveg útkeyrð af því að ég var búin að vera bókstaflega á haus undanfarna daga við að redda öllu úti varðandi einkunna og verkefnaskil og allt það.
Pabbi hennar Hrafnhildar hafði nefnilega reiknað soldið með því þegar ég kæmi til þeirra gæti ég verið með Hrafnhildi og Söndru systur hennar þar sem Vinný kærastan hans var að fæða uppi á spítala. Hún hafði farið í keisara fyrr um morguninn og þau eignast strák. En það var bara ekkert annað í stöðunni en að bíða eftir fluginu svo að það reddaðist bara sem betur fer. Allt fór nú vel að lokum þrátt fyrir að á tímabili var ég farin að ímynda mér að ég þyrfti að taka bara bílaleigubíl og keyra þetta bara, vissi nefnilega ekki hvort ég þyrfti að kaupa mér annan miða en svo gat ég notað gamla miðann og allt reddaðist sem betur fer.
Er að spá í að koma með þetta í nokkrum færslum svo að þetta verði ekki of langt hjá mér.....
Á laugardaginn þarsíðasta fór ég í dagsferð með hinum Erasmus skiptinemunum að skoða Škocjanske jame hellakerfið, Lipica hestabúgarðinn, miðaldaþorpið Štanjel og svo út að borða að slóvenskum sið. Þessi ferð var hin fínasta og er ferðasagan einhvern veginn svona:
Á föstudaginn ákvað Mirjam samleigjandi að vera í herberginu sínu yfir helgina og náðum við því að kynnast aðeins. Endaði það með því að við kjöftuðum fram á rauða nótt við að bera saman slóvenska og íslenska tónlist, eurovision lög bæði þau vel heppnuðu og þau glötuðu...átti virkilega bágt með mig þegar ég sýndi henni Gleðibankann með Icy tríóinu - Ji það var nær vonlaust að horfa á það vegna hallæris - en jæja þetta var bara virkilega gaman og loksins að ég næ að kynnast einhverri af þessum stelpurófum sem leigja með mér. Við spjölluðum til klukkan að verða tvö um nóttina og hefðum getað setið alla nóttina við spjall ef við báðar hefðum ekki þurft að vakna eldsnemma um morguninn.
Á laugardagsmorgninum reif ég mig því eldsnemma á fætur því að mæting var klukkan hálfníu út í Tívolígarðinum - sem er ekki skemmtigarður af því taginu eins og nafnið gefur til kynna heldur svona margföld útgáfa af Hellisgerði eða Hljómskálagarðinum....
Ég náði að mæta á réttum tíma geispandi út í eitt en vopnuð myndavél og góðu skapi. Ég var eini fulltrúi íslendinga í þessari ferð sem var soldið furðuleg tilfinning eftir því sem lengra leið á ferðina. Ef líkja má Íslandi við hinar Evrópuþjóðirnar erum við eins og fordekraður krakki sem hefur verið ofverndaður og aldrei séð neitt nema sitt nánasta umhverfi og hefur því enga reynslu af því sem "raunverulega" fer fram.. Ekki að það hafi verið neikvætt, alls ekki, bara svona smá vatnsgusa í andlitið um það hvað við íslendingar höfum það gott í raun og veru.
Anyways... Fyrsti áfangastaður var Škocjanske jame hellakerfið en um það bil 7000 hellar eru undir gervallri Slóveníu og gera slóvenar mikið grín að því (sem og hinar nágrannaþjóðirnar) hversu landið er lítið. Einn brandarinn er á þessa leið: Slóvenía er svo lítil að ákveðið var að hafa það á tveimur hæðum.
Við vorum mætt þarna um 10 leytið og svo var ferðinni haldið áfram niður á við... já bókstaflega niður á við endalausar tröppur niður að svakalegum helli sem reyndar var að hluta til lokaður vegna viðhaldsaðgerða sem betur fer...ég hefði sko ekki viljað fara allan hellinn í gegn... hefði svo sem get sagt mér það sjálf lol. En ég lét mig hafa það að tölta þarna niður vitandi það að það væri harla ólíklegt að ég kæmist heil þarna upp aftur. Myndi að öllum líkindum springa bara í loft upp af ofreynslu... en að sjálfsögðu lét ég eins og ekkert væri og hélt áfram. Þessi hellir er verndaður af Unesco og var því mögnuð sjón þó svo að eftir þessa ferð væri mér sama þó að ég sæi aldrei aftur annan helli á ævi minni... svo mikil er ævintýramennskan á þeim bæ.
Og áfram héldum við niður....leist nú ekki á blikuna eftir því sem lengra leið, en ótrauð hélt ég áfram og eftir afar áhugaverða ferð var komið að því að snúa við... hmmm... þegar ég horfði á leiðina til baka fór ég alvarlega að velta fyrir mér þeim möguleika að setjast bara þarna að.. hversu slæmt er að búa í helli? Soldið einmanalegt kannski til lengdar...svo ég ákvað að tölta þetta bara með þeim, leist ekkert á að verða þarna eftir lol.
Og upp töltum við, flestir í mun betra formi en ég að sjálfsögðu en þetta gekk vel svona langleiðina upp. Eftir að allur hópurinn hafði farið fram úr fýsibelgnum og sú eina sem eftir var með mér var leiðsögukonan þá fór þetta fyrst að verða erfitt. Á endanum var ég næstum farin að skríða upp tröppurnar og tilhugsunin um svo mikið sem eitt þrep í viðbót setti af stað óttaslegin viðbrögð, ekki á ég mikið erindi upp á Mt. Everest svo mikið er víst ... en upp komst ég að lokum og varð afar glöð yfir að komast að því að hinir voru líka másandi og blásandi lol.
Næst var ferðinni heitið á Lipica stóðhestabúgarðinn en það var aðalástæða þess að ég skráði mig í ferðina, að fá að skoða þessa víðfrægu hesta. Umhverfið þarna var rosalega flott og eins og klippt út úr kvikmynd frá miðöldum: hestakerrur, landareignir, hvítir hestar úti um allt... gæti verið að prinsinn á hvíta hestinum leyndist þarna...... Virkilega flottur búgarður, ég reyndi að setja inn myndir á síðuna en því miður þá tókst það ekki... Reyni að finna eitthvað út úr því...
Næst var svo förinni heitið að skoða miðaldarkastalaþorp sem heitir
Štanjel, þar ákvað ég að setjast bara niður og kjafta við aðra skiptinema sem voru jafn latir og ég að halda áfram að rölta, flestir orðnir fremur þreyttir þarna en samt hressir. Við spjölluðum meðal annars um þjóðarbrot og samskipti milli ólíkra þjóðarbrota í hverju landi, sem fór eiginlega á þá leið að ég hlustaði á hina tala um þjóðarbrot því að jú verandi frá einhverri einangraðri eyju lengst úti í hafi frá öðrum siðmenntuðum þjóðum er jamm...soldið öðruvísi finnst mér..
þau töluðu reyndar líka um framburð eftir landshlutum, nokkuð sem við Mirjam komum inn á kvöldið áður en hún sagði mér að þrátt fyrir að Slóvenía væri í vasabrotsútgáfu þá væri ekki sjálfgefið að íbúarnir skildu hvern annan...! Jafnvel þorpsbúar sem búa í um 20 km frá hver öðrum eiga stundum í töluverðum erfiðleikum með að skilja mállýsku hvors annars.... lol.. eina sem mér datt í hug var að bera saman Reykvíkinga og Akureyringa hahaha.... svo að ég sá að það væri kannski best að segja sem allra minnst...
Að lokum var svo haldið á veitingahús sem er aðeins opið í 8 daga á ári og er rekið af bændum í nágrenninu. Þar sat ég til borðs með fullt af stórskemmtilegum strákum og skemmti mér konunglega. Við borðuðum nokkra slóvenska þjóðarrétti sem hreint út sagt litu ekkert sérlega vel út en smökkuðust samt alveg ágætlega þannig séð...minnti mig soldið á þorramatinn heima en samt bragðbetra en það. Ég fékk mér einhversskonar súpu með hvítkáli og stórri feitri bjúgu í miðjunni..þrátt fyrir útlitið þá var það allt í lagi á bragðið. Þarna sátum við fram á kvöld og spjölluðum saman og höfðum það gaman. Svo var ferðinni heitið heim á leið. Á bílastæðinu kemur þessi svakalega sæti springer spaniel hundur og vildi fá kjass og knús. Þvílík dúlla. Ætlaði sér svo að koma bara með okkur í rútuna eins og ekkert væri sjálfsagðara, hefði tekið hann með mér ef ég hefði getað lol.
Næstu dagar á eftir liðu svo í að forðast allar tröppur...í hvaða formi sem þær voru....Stekkjastaur sjálfur hefði orðið rígmontinn af þessum fulltrúa sínum í Slóveníu sem klöngraðist um Ljubljana með harðsperrur dauðans..... enda verðugur fulltrúi lol.
. 
ætla samt ekkert að hafa þetta í mörgum orðum en í stuttu máli sagt fóru næstu tvær vikurnar aðallega í að:
ætli það sé bara ekki á byrjuninni? 
endalausar tröppur niður að svakalegum helli sem reyndar var að hluta til lokaður vegna viðhaldsaðgerða sem betur fer...ég hefði sko ekki viljað fara allan hellinn í gegn... hefði svo sem get sagt mér það sjálf lol. En ég lét mig hafa það að tölta þarna niður vitandi það að það væri harla ólíklegt að ég kæmist heil þarna upp aftur. Myndi að öllum líkindum springa bara í loft upp af ofreynslu... en að sjálfsögðu lét ég eins og ekkert væri og hélt áfram. Þessi hellir er verndaður af Unesco og var því mögnuð sjón þó svo að eftir þessa ferð væri mér sama þó að ég sæi aldrei aftur annan helli á ævi minni... svo mikil er ævintýramennskan á þeim bæ. 